Bir söz, küçük bir not ya da yalnızca o anki halimiz, karşımızda kendine ayrılan yerde yaşamaya devam eder. Görünür kılmak istediğimiz ne varsa, bulunduğu yüzeyde kendine ait bir yer edinir. Her dönem, anlatmaya değer bulduğunu başka bir biçimde kayda geçirir.

İnsan kendine her baktığında yalnızca gördüğünü değil görmek istediğini de arar. Küçük değişiklikler bu arayışa eşlik eder. Bir şey eklenir, çıkarılır, yeniden bakılır ve tanıdık görüntü yavaşça içimizde karşılığını aradığımız o hale dönüşür. Bazen bu değişimin başlangıcı, küçücük bir halkadır.

Bir merkezin etrafında başlayan hareket yön değiştikçe çoğalır. Her parça bir tarafa uzanırken çıkış noktası hep aynı kalır. Bazen hareket için olduğumuz yerden ayrılmadan başka bir yöne açılmak yeterlidir.

Bir başlangıcın etkisi doğduğu yerle sınırlı kalmaz. Kendine açılan yolu izledikçe büyür, çevresine yayılır ve hiç dokunulmadığı yerlere ulaşabilir. Küçük bir başlangıcın ne kadar uzağa varabileceğini ancak sınırlarını aştığında fark ederiz.

Işık, ulaştığı yeri yalnızca aydınlatmakla kalmaz. Işığın yönü değiştikçe gölgeler hareket eder, yüzeyler başka bir ifadeye bürünür ve geçen zaman görünür hale gelir. Bir zamanlar gölgenin yönünde okunan zaman, ışığın ardında bıraktığı küçük değişimlerle kendini göstermeye devam eder.