Her yolculuk, yanında taşımayı seçtiklerin kadardır. Onlar ağırlık değil, yaşama eşlik edenlerdir. Hikayeler, düşünceler, notlar, kalemler ve yarım kalan fikirler... En değerli olanlar, ihtiyaç duyduğunda hep elinin uzanacağı kadar yakın olmasını istediklerindir.

Her fikir, sessiz bir iz olarak başlar. Düşünceler yazıya, çizime ve üretime dönüştükçe kalıcı bir anlam kazanır. Boş bir kağıdın üzerine dökülen fikirlerin ilk çizgileri, zihindeki düşüncelerin hayata açılan yolculuğunun başlangıcıdır.

Henüz üzerine hiçbir iz bırakılmamış bir yüzey, sonsuz ihtimali içinde taşır. Her ihtimal, kendi hikayesini anlatacak yer bulduğu anda hayat bulur. İlk izin bırakılmasını bekleyen her hikaye, sessizliğin koruduğu o bekleyen yüzeyde filizlenir.