Sanat, yalnızca tuvale aktarılan bir ruh değildir. Yerini bulan her parça, bırakılan her boşluk ve kurulan her denge, kişisel bir eserin parçalarını oluşturur. Çerçeve ise tüm bu parçaların birbirini tamamlayan hikayesini görünür kılar. Tüm o dokunuşlar, duygular ve fikirler zamanla kendine özgü bir tabloya dönüşür.

Tıpkı boş bir tuval gibi, zamanla her yaşam alanıda kişisel dokunuşlarla şekillenir. İçinde biriken hikayeler ve seçilen objelerle kendine özgü bir esere dönüşür. Bazı formlar ise bu eseri sessizce taşıyarak, yaşamın sürekli değişen en kişisel sergisine zemin hazırlar.