Doğada hiçbir iz diğerinin tam olarak aynısı değildir. Göz alışılmış olanın üzerinden hızla geçer, beklenmedik bir ayrıntıyla karşılaştığında ise bir an durur. Bazen küçük bir leke, farklı bir ton ya da kendine özgü bir şekil daha önce fark edilmeyeni görünür kılmaya yeter.

Her görünenin ardında onu ayakta tutan bir düzeni vardır. İnce çizgiler birbirine bağlanır, yükü paylaşır ve her biri diğerinin devamına dönüşür. Asıl olan, görünmekten çok taşıdığı anlamla kendini hissettirmesidir.