İnsanda, nesnelerde çoğu zaman onlara eşlik eden ayrıntılarıyla hatırlanır. Küçük bir dokunuş, bazen kişisel bir ifadeye bazen de bir nesnenin kimliğine dönüşür. Bu ayrıntılar, ait oldukları bütüne karakter kazandıran sessiz bir dil oluşturur.

Her yolculuk geride iz bırakır. Bazı nesneler ise bu izleri takip ederek her yeni yaşam düzeninde bizimle birlikte varlığını sürdürür. Birlikte geçirilen her deneyim onları yalnızca bir yolculuğun sessiz tanıkları olmaktan çıkarır ve değişen yaşamın doğal bir parçasına dönüşür.